Mostrar mensagens com a etiqueta "A viagem do elefante". Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta "A viagem do elefante". Mostrar todas as mensagens

17.9.18

wake up dead man


Einstein said:
The one who follows the crowd will usually get no further than the crowd. The one who walks alone, is likely to find himself in places no one has ever been.



Emancipate yourself from mental slavery,
None but ourselves can free our minds.
Redemption Song - Bob Marley

We've got to fulfill the book.

21.11.17

Son los ríos


Somos el tiempo. Somos la famosa
parábola de Heráclito el Oscuro.
Somos el agua, no el diamante duro,
la que se pierde, no la que reposa.
Somos el río y somos aquel griego
que se mira en el río. Su reflejo

cambia en el agua del cambiante espejo,
en el cristal que cambia como el fuego.
Somos el vano río prefijado,
rumbo a su mar. La sombra lo ha cercado.

Todo nos dijo adiós, todo se aleja.
La memoria no acuña su moneda.
Y sin embargo hay algo que se queda
y sin embargo hay algo que se queja.


São os rios
Somos o tempo. Somos a famosa
parábola de Heraclito o Obscuro.
Somos a água e não o diamante duro,
a que se perde, não a que repousa.
Somos o rio e somos aquele grego
que se olha no rio. A sua visagem
muda na água da mutável imagem,
no vidro que muda como o fogo.
Somos o vão rio determinado,
rumo ao seu mar, pela sombra cercado.
Tudo nos diz adeus, tudo nos deixa.
A memória não cunha moeda.
E contudo há algo que se queda
e contudo há algo que se queixa.
Jorge Luis Borges - Os Conjurados
ed. Difel 1985



9.11.17

Auf Den Marmorklippen




Todos conheceis a intratável melancolia que se apodera de nós ao recordarmos tempos felizes. Estes, porém, pertencem irrevogavelmente ao passado,e deles nos separa a mais impiedosa das distâncias.
… … …
Parece-nos então que não tomámos ainda a medida plena da vida e do amor, mas não há arrependimento que traga de volta a oportunidade perdida. Pudesse este sentimento servir-nos de lição, em cada instante de felicidade!
E mais doce ainda é a recordação dos dias e das noites que nos couberam em sorte, quando um terror súbito lhes veio pôr cobro. Pois só então compreendemos como para nós, homens, representa um feliz acaso o ser-nos dado viver nas nossas pequenas comunidades, sob um telhado protector, entregues a aprazíveis conversas e afectuosamente saudados pela manhã e á noite. Ai!, demasiado tarde reconhecemos que já assim a cornucópia da fortuna nos presenteara.
… … …

Em meu entender, não são os sofrimentos desta vida, mas a sua alegria exuberante e a sua plenitude indomável que ao serem recordadas, nos fazem chegar as lágrimas aos olhos.

Ernst Jünger - Sobre as Falésias de Mármore “Auf Den Marmorklippen” 1939,
trad: Rafael Gomes Filipe, ed. Vega 1987


23.12.15

Breve historia del vino


Dudas razonables nos impiden saber si Adán fue tentado por una manzana o por una uva.
Sí sabemos, en cambio, que hubo vino en este mundo desde la Edad de Piedra, cuando las uvas ya fermentaban sin ayuda de nadie.
Antiguos cánticos chinos recetaban el vino para evitar las dolencias de los tristes.
Los egipcios creían que el Dios Horus tenía un ojo de sol y otro de luna, y el ojo de luna lloraba lágrimas de vino, que los vivos bebían para dormirse y los muertos para despertarse.
Una vid era el emblema del poder de Ciro, rey de los persas y el vino regaba las fiestas de los griegos y los romanos.
Para celebrar el amor humano, Jesús convirtió en vino el agua de seis tinajas. Fue su primer milagro.


Eduardo Galeano, Espejos. Siglo XXI Editores.

5.6.15

encontros e despedidas



Disse-me Vigo: «Martín, nunca duvidei que você preferia a floresta. Mas também sei que a considera como uma passagem… não como objectivo, como Átila, nem como ficção, como o Domo. Mas o que são as ficções? Em todas as nossas grandes mutações, concretiza-se um sonho. Como historiador, você sabe isto. Não fracassamos pelos nossos sonhos, mas sim por não termos sonhado com intensidade suficiente.»

Ernst Jünger - Eumeswil - ed. Ulisseia



29.3.14

Os 3 Reis Magos


Fulano, Beltrano, Sicrano

Lembro-me do meu pai falar deles amiude, Fulano isto, Sicrano aquilo e Beltrano também... costumava falar deles p'ro bem e p'ro mal, quando assim lhe convinha, enfim!... nunca soube bem porquê, soube-o à dias no instante em que me perguntavam o nome dos três reis magos e respondi Fulano, Sicrano e Beltrano e ficaram todos atónitos a olhar para mim... — É a sério ou estás a inventar?
— A sério, Fulano, Sicrano e Beltrano... — soube-o nesse quimérico instante e em silêncio e com um secreto sorriso fui dando conta de muitas outras memórias...
Era costume encontrá-los ao fim do dia a fumar e a beber copos na taberna do meu pai. Na altura eu era muito miúdo para saber verdadeiramente alguma coisa de reis... já lá vão muitos anos


Imagem: Marcel Marceau

9.9.13

...las Ítacas

Konstantino P. Kavafis, 1900 Alejandría. Fuente: Wikipedia
Constantino Petrou Cavafis  (Κωνσταντίνος Πέτρου Καβάφης.)

Alejandría, Egipto; 29 de abril de 1863 – 29 de abril de 1933

Ιθάκη


Σα βγείς στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρείς,
αν μέν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ' έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν' ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Η Ιθάκη σ' έδωσε το ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Αλλο δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Ετσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.


ÍTACA


Si vas a emprender el viaje a Ítaca,
pide que tu camino sea largo,
rico en experiencias, en conocimiento.
A Lestrigones y a Cíclopes,
al airado Poseidón nunca temas,
no hallarás tales seres en tu ruta
si alto es tu pensamiento y limpia
la emoción de tu espíritu y tu cuerpo.
A Lestrigones y a Cíclopes,
ni al fiero Poseidón hallarás nunca,
si no los llevas dentro de tu alma,
si no es tu alma quien ante ti los pone.
Pide que tu camino sea largo.

Que numerosas sean las mañanas de verano
en que con placer, felizmente
arribes a bahías nunca vistas,
detente en los emporios de Fenicia
y adquiere hermosas mercancías,
medreperla y coral, y ámbar y ébano,
perfumes deliciosos y diversos,
cuanto puedas invierte en voluptuosos y delicados perfumes;
visita muchas ciudades de Egipto
y con avidez aprende de sus sabios.
Ten siempre a Ítaca en la memoria.

Llegar ahí es tu meta.
Mas no apresures el viaje.
Mejor que se extienda largos años;
y en tu vejez arribes a la isla
con cuanto hayas ganado en el camino,
sin esperar que Ítaca te enriquezca.

Ítaca te regaló un hermoso viaje.
Sin ella el camino no hubieras emprendido.
Mas ninguna otra cosa puede darte.

Aunque pobre la encuentres, no te engañará Ítaca.
Rico en saber y en vida, como has vuelto,
comprendes ya qué significan las Ítacas.


Poemas Canónicos(1895-1915)
(Traducción de José María Álvarez)
Constantino P. Kavafis

17.8.13

Ítaca




«Cuando emprendas tu viaje a Ítaca
pide que el camino sea largo,
lleno de aventuras, lleno de experiencias».

Konstantino P. Kavafis

30.6.13

cambios...




Aprender es la única manera de cambiar las cosas.
"Porque los ignorantes no construyen el mundo, lo reciben hecho"
Eduardo Galeano. Memoria del fuego.



Jesus Jaime Mota - Bubua
Aula de Especialización Fotográfica

20.3.13

7.3.13



   "Não me encontro onde me procuro, mas de repente, onde menos espero” 
Michel Montaigne